Oglądając Ambasadora nie mogłam wyjść z podziwu dla pomysłowości i kreatywności twórców tego duńskiego filmu. Nie jest łatwo odpowiedzieć o Afryce. My w Polsce mamy doskonałą tradycję, między innymi książki Ryszarda Kapuścińskiego. Oglądając Amabasadroa należy zastanowić się na ile humor zawarty w tym filmie jest gorzko-słodki, na ile możemy śmiać się z przerażającej przecież afrykańskiej tożsamości i rzeczywistości. Duńczycy, którzy nakręcili Ambasadora online wydaje mi się, że stanęli na wysokości zadania. Pokazali ogrom problemów przed jakimi stoją mieszkańcy Afryki, a przy okazji zrobili to z taktowną dozą humoru. Nie bez powodu czasem przyrównuje się ten film do tworów Saschy Barona Cohena, choć Duńczycy, którzy realizowali film nie są aż tak ostrzy i obrazoburczy jak twórca Aliego G i Borata. Jednak zachowana jest ta sama dawka abstrakcyjnego poczucia humoru.